วันนี้เรามีเพื่อนรักคนหนึ่งมาแนะนำให้รู้จักกันค่ะ
คนนี้เป็นเพื่อนสนิทคนแรกของเรา และเรารักเพื่อนคนนี้มากๆ
 
 
 Photobucket
 
♥ แอนเดรีย คริสติน่า แกมโบวา ♥
 
 
จำกันได้มั้ย? เพื่อนชาวโคลอมเบียที่ไปแลกเปลี่ยนด้วยกัน ที่เป็นเพื่อนบ้านของเราไง
แอนเดรียเพื่อนรักต่างเชื้อชาติคนนี้เป็นคนเดียวที่ฝ่าฟันอะไรหลายๆอย่างมาด้วยกันกับเราเยอะมากๆ
จะเรียกว่าเป็นเพื่อนตายก็ว่าได้ (เว่อร์มาก แต่ก็เกือบๆ)
ด้วยความที่บ้านแอนเดรียอยู่ใกล้บ้านเรา เดินเท้าแค่ห้านาทีก็ถึง 
 
 
 
เราสองคนก็เลยไปมาหาสู่กันบ่อยๆ (พูดเหมือนหนุ่มสาวสมัยก่อน)
อีกทั้งก่อนเปลี่ยนครอบครัว ทั้งเราและแอนเดรียต้องนั่งรถโรงเรียนไปโรงเรียนด้วยกันทุกวัน
และมีคลาสที่ต้องเรียนด้วยกันหนึ่งคลาสคือคลาสร้องเพลง
เราสองคนก็มีโอกาสพูดคุย ปรึกษา ระบายความในใจ แก้ไขปัญหาช่วยกันเยอะมากๆ
 
แอนเดรียเริ่มเข้าใจปัญหาเราตั้งแต่เรื่องการไม่อยากไปโบสถ์ของเรา
เค้าก็เข้าใจนะว่าเราเป็นพุทธ แต่เรื่องการไปโบสถ์มันก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร
แต่เมื่อต้องไปอาทิตย์ละสามครั้ง มันไม่ดีแน่
ลำพังแต่ละคืนก่อนนอนทั้งเราและแอนเดรียต่างก็รู้ดีว่าต้องนั่งทำการบ้านหัวฟู
เพราะเป็นแค่นักเรียนแลกเปลี่ยนที่ยังไม่ประสีประสาภาษาปะกิด
แต่ก็ยังต้องทำการบ้านให้มีคุณภาพเท่าเด็กอเมริกัน
และแอนเดรียยิ่งเข้าใจจิตใจเราดียิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเธอถูกมัมเก่าเราเชิญให้ไปโบสถ์ด้วยกันในเช้าวันอาทิตย์
แอนเดรียถึงกับพูดว่า
"Now I understand why you hate going to church. Even though I am a Christian, I hate going to church like this. It's booooooring!!"
"โอเคตอนนี้ชั้นเข้าใจแกละว่าทำไมแกถึงเกลียดการไปโบสถ์นัก ขนาดชั้นเป็นคริสต์ ชั้นยังเกลียดการไปโบสถ์แบบนี้เลย โคตรจะน่าเบื่อ!!"
รวมถึงปัญหาเรื่องลูกชายอีมัมแก่ป่วยแต่มันไม่ได้ไปเยี่ยม และโทษเราทุกๆอย่าง
(ทำไมไม่โทษกูด้วยเลยล่ะกูทำให้ลูกมึงป่วย?)
ซึ่งแอนเดรียช่วยเราคิดว่าจะไปนอนบ้านใครดีมาตั้งแต่ต้น จนได้มายืนฟังเรื่องเฟคๆที่อีมัมมันตอแหล
เรามีปัญหากับโฮสต์แฟมิลี่แรกเหมือนกัน
เราต้องการย้ายครอบครัวเหมือนกัน
เราย้ายบ้านวันเดียวกัน
ไปปาร์ตี้ด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน
 
เดือนที่เราเดินทางไปถึงอเมริกาคือเดือนกันยายน
และวันเกิดเราก็คือเดือนกันยายนพอดี แต่เป็นช่วงปลายๆเดือน
อุตส่าห์มีวันเกิดที่ตรงกับช่วงที่มาเมกา แต่ก็ดั๊นเป็นช่วงแรกๆ
เพื่อนก็ยังไม่ค่อยมี แต่เราก็ไม่คิดอะไรมากหรอก
 
แต่วันหนึ่ง แอนเดรียกับมอทก็แอบจัดวันเกิดเซอร์ไพรส์ให้เรา
แอนเดรียเดินมาที่บ้านก่อนและบอกว่า พ่อมีงานจะให้เราช่วยหน่อย
เราก็งงๆ เอ๊ะ ให้เราช่วยเหรอ?? จะช่วยไรได้วะ?? ฮ่าๆๆ
แต่ก็ตกลงว่าจะไป ก็เดินออกไปด้วยกัน
แต่พอถึงบ้านแอนเดรียแล้วเค้าก็ปิดตาเราและพาเดินไปหลังบ้าน
ตอนนั้นเรายิ่งงงหนัก อะไรเนี่ย จะให้ไปช่วยทำสวนเหรอ??
แต่สุดท้ายก็
เซอร์ไพรรรรรส์!!
ฮ่าๆๆ มีเพื่อนๆมากันสี่คนเอง
แอนเดรีย มอท เจสสิก้า และเจด
แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะนะ :D
 
 Photobucket
 
เค้กวันเกิด :D
 
 Photobucket
 
พิซซ่าวันเกิดด 55
 
 
 
ในช่วงฤดูการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลในอาทิตย์สุดท้าย
ห้าวันทั้งอาทิตย์ จากวันจันทร์ถึงวันศุกร์
ทางโรงเรียนจะจัดกิจกรรมให้นักเรียนเข้าร่วมไม่เว้นแต่ละวัน
ทั้งการแต่งกายเลียนแบบคนดัง แต่งกายคู่เหมือน หรือแต่งเชียร์โรงเรียนตัวเอง
เรากับแอนเดรียก็ได้แต่งเหมือนกัน
ตอนแรกไม่ได้วางแผนอะไรหรอก แต่มีโอกาสได้คุยถึงกิจกรรมนี้
และเห็นว่าเราสองคนซื้อเสื้อตัวเดียวกันมาแบบบังเอิญมากๆ
ก็เลยเข้าร่วมกิจกรรมแต่งกายคู่เหมือนกับเค้าด้วย
ชื่อกิจกรรม Twinkies
 
 Photobucket
 
ตลกมาก ซื้อเสื้อทิงเกอร์เบลล์สีชมพูมาเหมือนกัน
มีรองเท้าสีแดงเหมือนกัน (แต่คนละแบบ)
และใส่กางเกงยีนส์
เราก็เลยเอาผ้าพันคอจากไทยให้มันใส่อีกผืน
ซึ่งมานึกดูตอนนี้แล้วอุบาทว์ตัวเองอย่างแรง
แม่งใส่ลงไปได้ยังไง โคตรจะไม่เข้ากันเลย 55
นี่ถ่ายในร้าน hobby lobby
ร้านขายของงานอดิเรกที่ชอบไปบ่อยๆ :D
 
เราย้ายบ้านไปที่ถนนเลดี้ อีเลน
ส่วนแอนเดรียย้ายไปที่ถนนโลแกนสปอร์ต
นับว่าไกลกันกว่าเดิมมากๆ แต่ก็ยังไปมาหาสู่กันเหมือนเดิม
แต่ไม่บ่อยนักในช่วงแรก
จะไปบ่อยเอาช่วงหลังๆมากกว่า
บางทีไปค้างสองสามคืนเลยก็มี
 
วันหนึ่งไปนอนบ้านแอนเดรีย
ตอนเช้าตื่นมาพบว่าอากาศดีมากๆ
ก็เลยพากันปั่นจักรยานออกไปกินกาแฟด้วยกันที่สตาร์บัคส์
ปั่นไปไม่ไกลมาก ผ่านบ้านหลายหลังที่เป็นประวัติศาสตร์ของเมือง
บ้านแอนเดรียก็เป็นหนึ่งในประวัติศาสตร์ด้วยนะ
 
เรื่องมีอยู่ว่า มีครอบครัวชาวเยอรมันอพยพมาลงหลักปักฐานที่อเมริกา
ครอบครัวนี้มาอาศัยที่เมืองเรา ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ ในมลรัฐเท็กซัส
ครอบครัวนี้มีลูกสาวสองคน คนพี่นิสัยดี แต่คนน้องนิสัยเสียมาก
ขี้อิจฉา แก่งแย่งชิงดีพี่สาวมาโดยตลอด
วันหนึ่งพ่อแม่ได้ตายจากไป
พี่สาวเลยมาซื้อที่และสร้างบ้านอยู่บนถนนโลแกนสปอร์ต
เป็นบ้านหลังใหญ่ สวยงาม
แต่ด้วยความที่น้องสาวขี้อิจฉา กลัวพี่จะได้ดีกว่า
ก็เลยมาซื้อที่ผืนข้างกัน และสร้างบ้านอยู่
โดยท่ีมีลักษณะเดียวกันเป๊ะๆ
ขนานกันทุกตารางนิ้ว
จากนั้นชาวเมืองจึงเรียกบ้านสองหลังนี้ว่า บ้านฝาแฝดหญิงเยอรมัน
 
เราชอบบ้านหลังนี้มากๆ เพราะกว้างขวาง สวย สบาย และน่าอยู่
จริงๆเจ้าของบ้านหลังนี้ (พ่อแม่แอนเดรีย) มีฐานะดีมาก เข้าขั้นเศรษฐี
ชื่อครอบครัว 'บาเลนเจอร์'
พ่อเป็นทนายความ (เป็นที่รู้กันว่าอาชีพนี้ทำเงินได้มหาศาลในอเมริกา)
และแม่เป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัยของเมือง
 
 Photobucket
 
 Photobucket
 
วันนั้นเราปั่นจักรยานอย่างมีความสุขมากๆ
ปั่นผ่านที่สวยๆหลายที่
คุณเคยมั้ย นั่งรถผ่านอะไรสวยๆหลายอย่าง แต่ไม่มีโอกาสได้ดูชัดๆอย่างช้าๆ
มันน่าเสียดายนะ
เราเคยผ่านถนนสายนี้บ่อยครั้งและมีอะไรๆสวยงามน่าประทับใจเยอะแยะไปหมด
และดีใจที่ได้ชมมันรอบๆอย่างช้าๆ ไปเรื่อยๆ
ผ่านบ้านคน ร้านอาหาร ช็อปต่างๆ ผ่านมหาวิทยาลัย ไปจนถึงร้านกาแฟ
อากาศดี บรรยากาศดี
รู้สึกโคตรเหนื่อย เหนื่อยเหมือนจะตายเอา
เป็นเพราะไม่เคยได้ออกกำลังกายเลย และร่างกายก็มีแต่จะอ้วนเอาๆเพราะอาหารที่ได้กิน
แต่วันนั้นมีความสุขมากๆ เป็นวันหนึ่งที่มีความสุขตลอดทั้งวันเลย :D
และเป็นครั้งแรกที่ได้เดินทางเองโดยที่ไม่ต้องขอร้องใครให้มารับ-มาส่ง
 
 Photobucket
 
คาราเมลแฟรปปูชิโน่
 
 Photobucket
 
:D
 
 
 
แผนที่จากบ้านแอนเดรีย (B) ไปสตาร์บัคส์ (A)
จริงๆแล้วไม่ได้เดินทางตามเส้นน้ำเงินหรอกนะ ไปอีกทางหนึ่งที่ปั่นเข้าไปในมหาลัยเลย
แต่ขีดเส้นให้ดูชัดๆไม่ได้เพราะทางมันแคบเหลือเกิน ฮ่าๆ
 
มีอีกวันหนึ่งที่ได้เดินทางกับแอนเดรียโดยที่ไม่ต้องง้อใคร
คือ วันนั้นได้เลิกเรียนก่อนกำหนดเพราะนักเรียนม.3-ม.5 ต้องสอบ TASKS
เพื่อวัดระดับในการเลื่อนชั้นเรียนปีหน้า
แต่นักเรียนม.หกและนักเรียนแลกเปลี่ยนไม่ต้องสอบ
เพราะไม่ต้องเลื่อนชั้นอะไรกับเค้าแล้ว
แม่ของแอนเดรียอาสามารับที่โรงเรียนเพื่อไปที่บ้านแอนเดรียเพราะตอนนั้นไม่มีสอน
(เพราะพ่อแม่คนอื่นๆต้องทำงานไง ก็เลยมารับไม่ได้ ค่อยมารับพวกเราตอนเย็นๆที่บ้านแอนเดรียจะดีกว่า)
วันนั้นมีเรา แอนเดรีย และมอท เด็กแลกเปลี่ยนไทยอีกคน ที่จะมาด้วยกัน
วันนั้นก็เลยได้อยู่บ้านแอนเดรียทั้งวัน แต่ปัญหาคือ