New Family & Halloween Day

posted on 03 Jan 2011 18:53 by yimmanyyim
 
 
 
Announcement: หากชอบบล็อกนี้ก็เชิญกดไลค์กันได้เลยนะจ๊ะ เชิญคลิกด้านขวามือเลยจ้ะ ---------->
 
 
 
สวัสดีท่านผู้อ่านทุกๆคนจ้ะ ก่อนอื่นต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่งเลยที่หายหัวไปนานแสนนานอย่างผิดปกติ
จริงๆก็ไม่ได้หายไปไหนนะ วนเวียนมาเรื่อยๆแหละ อย่างน้อยก็มาเช็คทุกวันว่ามีคนอ่านบล็อคเราไปวันละ
กี่คน 55

 
จริงๆเราเองได้เริ่มวางโปรเจคต์วาดรูปประกอบบล็อคมาได้พักหนึ่งแล้ว รออะไรหลายๆอย่างให้ลงตัวก่อน
ทั้งเรื่องการเอาแน่เอานอนในแนวงานเขียนเพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะของรูปวาดเรา
 (ฟังดูเหมือนเขียนคำนำในรายงานอะไรซักอย่าง) และชั่งใจอยู่นานว่าจะวาดออกมาในแนวไหนดี ขาวดำ
หรือเมจิก หรือสีน้ำดีหนอ...
 
วันนี้ไปบีทูเอสกับแม่และน้องสาวมา (จริงๆเป็นลูกพี่ลูกน้อง หนูเป็นลูกคนเดียว)
ก็เลยได้โอกาสแวะไปดูสีไม้ระบายน้ำซะหน่อย เจอเฟเบอร์แคสเทลที่ถูกใจมาหนึ่งกล่อ (จริงๆควรเรียกแผง
 มากกว่า) แล้วก็ซื้อมาพร้อมด้วยสมุดวาดเขียนหนึ่งเล่ม
 
พอกลับถึงบ้านก็จัดแจงเอาสีกล่องใหม่มาเจิมด้วยความเห่อ จุ่มพู่กันเตรียมละเลงเต็มที่
แต่เอ๊ะ ทำไมมันไม่ละลายอ่ะ?? *ละเลงๆๆๆ* งื้อออ มันไม่ละลาย ไหนดูกล่องซิ
 
Classic Color Pencils
 
กรี๊ดๆๆๆ อิยิ้ม อิโง่ ซื้ออะไรมาไม่ได้แหกตาอ่านเลยว่ามันเป็นสีไม้ธรรมดา ที่บ้านก็มี แกจะซื้อมาอีกทำไม!?
 
สรุปก็คือจ่ายค่าโง่ไป 400 บาทสำหรับสีที่ซื้อผิดมา และเสียอารมณ์เป็นอย่างมาก
 
แต่ไหนๆก็ไหนๆ วันนี้ตั้งใจว่าจะอัพบล็อคให้จงได้ หลังจากที่อัพแล้วลบ อัพแล้วลบมาหลายครั้งหลายคราว
จนรำคาญตัวเอง
 
 
 
บ้านหลังใหม่
 
เราได้ย้ายจากบ้านหลังเดิมมาอยู่บ้านหลังใหม่ซึ่งเป็นบ้านของเพื่อนร่วมคลาสร้องเพลงที่โรงเรียนหลังจากที่
เกิดปัญหามากมายจากบ้านหลังเดิมจนทนไม่ไหวและต้องลี้ภัยมาอยู่ที่อื่น
 
บ้านหลังใหม่น่ารักมากๆค่ะ เป็นบ้านหลังเล็กๆ น่าจะเล็กกว่าบ้านหลังเก่าด้วยซ้ำไปมั้ง แต่สมาชิกในบ้านเยอะ
กว่ามาก
 
Photobucket
 
บ้านหลังนี้:
 
- มีสมาชิกทั้งหมดเจ็ดชีวิต ได้แก่ แด๊ด มัม น้องสาว น้องชาย น้องชาย น้องสาว และหมาหนึ่งตัว
- แด๊ดเป็นคนจำหน่ายยาให้กับเภสัชที่โรงพยาบาล แด๊ดเป็นคนสูงมากและใจดีมาก
- มัมเป็นพยาบาลที่โรงพยาบาลประจำเมือง ตัวใหญ่ และดุนิดๆ
- น้องสาวชื่อคายลี่ อายุ 14
- น้องชายชื่อคอนเนอร์ อายุ 13
- น้องชายชื่อทัคเกอร์ อายุ 11
- น้องสาวชื่อโจลี่ อายุ 10
- หมาปั๊กชื่อเลสเตอร์ เป็นของขวัญที่แด๊ดให้มัมในวันวาเลนไทน์
- ทุกคนในครอบครัวเล่นกีฬา โดยเฉพาะน้องชายทั้งสอง อยู่ในทีมบาสที่สำคัญของเมือง ที่มีแด๊ดเป็นโค้ช
 

 
ชีวิตในบ้านหลังนี้
 
- สะดวกสบาย เพราะทุกคนในบ้านนี้ใช้ชีวิตอย่างสมัยปัจจุบันมาก ไม่ใช่ใช้ชีวิตย้อนยุคอย่างบ้านหลังเดิม
- ไม่ต้องจ่ายค่าอาหารเอง แต่เวลาไปซื้อของที่วอลมาร์ทเราขอจ่ายเอง เพราะอย่างน้อยมันเป็นของที่เราใช้ รวมทั้งครีมอาบน้ำ แชมพูที่เราอยากใช้ด้วย
- ไม่ต้องนั่งรถบัสไปโรงเรียน เพราะมัมไปส่งและไปรับทุกวัน
- ไม่ต้องเหงา เพราะน้องๆน่ารักมากๆ
- น้องชายชื่อคอนเนอร์รักเรามากๆ เป็นห่วงเป็นใยและช่วยเหลือเราเสมอ ที่สำคัญ ที่โรงเรียนเป็นหนุ่มที่ฮ็อตมวากมวาก!!
- ได้ดูทีวีอย่างสบายใจ ไม่ต้องนั่งดูอเมริกันฟุตบอลทั้งปีทั้งชาติอีกแล้ว แต่ส่วนมากจะดูการ์ตูน (เพราะที่บ้านมีเด็กเยอะ) และเราชอบดูการ์ตูนสปันจบ็อบมากกกก (อ่านว่า สปัน-จ-บ็อบ ไม่ใช่ สป็อง-บ็อบ นะคะ เห็นหลายๆคนบอกว่าชอบมากๆๆๆ แต่ทำไมออกเสียงเค้ายังไม่ถูกเลย = =) และรายการ อเมริกาส์เน็กซ์ท็อปมอดล (จริงๆคือ โมเดล - แต่อ่านออกเสียงว่า มอ-โดว แต่เสียงโดวจะออกสั้นๆเท่ากับสระ โ-ะ ค่ะ)
- ที่นี่มีไวร์เลส
 
เรารู้สึกว่าที่นี่อบอุ่นมากๆ และเป็นครอบครัวจริงๆ ทุกคนรักและเอ็นดูเรามากๆ โดยเฉพาะน้องๆ ทั้งๆที่เราเพิ่งมาอยู่วันแรก น้องก็แสดงออกถึงความรักที่มีให้อย่างน่าประทับใจ ก่อนเข้านอนน้องๆก็ยืนต่อคิวมากอดเรากู๊ดไนท์ ตอนเช้าก่อนไปโรงเรียนก็มาต่อคิวเรากู๊ดบาย น่ารักมากๆ
 
เราประทับใจแด๊ดกับมัมมากๆ เพราะเค้าเลี้ยงลูกทุกคนอย่างเอาใจใส่ รวมทั้งเราด้วย เช่นบางช่วงเราและคายลี่เริ่มรู้สึกว่าตัวเองอ้วน ก็พยายามจะไดเอต อดข้าวอดน้ำ และแด๊ดไม่อยากให้ทำอย่างนั้นเพราะมันจะทำให้เสียสุขภาพ แด๊ดก็ขับรถออกไปซื้อฟรุตสลัดมาให้กินแทน และแด๊ดรักเรามาก ครั้งหนึ่งคายลี่อยากให้แด๊ดขับรถออกไปรับเพื่อนมาเที่ยวที่บ้าน แต่แด๊ดไม่ยอมพาไปแล้วบอกคายลี่ว่า ให้ยิ้มมาขอ ถ้ายิ้มมาขอถึงจะพาไป คายลี่ก็เดินมาบอกว่าให้ไปขอให้หน่อย เราก็ถามว่าทำไม คายลี่ตอบว่า เพราะยูเป็นลูกคนโปรด 555555555555
 
อีกอย่างหมาที่บ้านนี้น่ารักมากๆ เป็นหมาปั๊กจ้ำมั่มหน้ามู่ทู่ชื่อเลสเตอร์ มันชอบมานอนที่ห้องเรา บนเตียงเราเลย เมื่อก่อนหมาตัวนี้จะนอนในห้องน้องชาย แต่หลังๆมาก็นอนกับเรา แต่ก็ไม่ลืมเจ้านายนะ บางคืนมันจะมานอนกับเราก่อน พอดึกๆรู้สึกตัวก็ออกไปนอนกับน้องชาย หรือบางคืนก็นอนกับน้องชายแล้วค่อยมานอนกับเรา :D
 
สรุปแล้วเราประทับใจครอบครัวนี้มากและเราก็รู้สึกมีความสุขมาก เหมือนชีวิตมันเติมเต็มน่ะ มันโล่งอก เพราะอยู่ที่เดิมก็มีแต่ปัญหา อีดอัด เหนื่อยใจ เหงา ฯลฯ แต่ที่นี่เปลี่ยนทุกอย่างเลย :D
 
 Photobucket
 
อาหารเช้าที่แด๊ดทำให้ :D
 
 
 
 
 
 
ฮัลโลวีน
 
วันฮัลโลวีนของเราไม่ได้มีอะไรมากเพราะเราต้องย้ายบ้านในคืนนั้น กิจกรรมจึงมีแต่การเดินทริคออร์ทรีทด้วยอารมณ์สับสนในชีวิต ได้ขนมมาเยอะแยะแต่ไม่ดีใจเลย
 
ที่สังเกตได้คือ บางบ้านก็จัด บางบ้านก็ไม่จัดนะ แต่บ้านไหนที่รวยๆก็ออกมานั่งรอให้ขนมเด็กๆและขนมก็จะมีแต่ขนมดีๆแพงๆ แต่บางบ้านก็เป็นแค่อมยิ้มถูกๆ แต่ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ถือว่าให้แล้วกัน
 
 
เพื่อนๆที่โรงเรียนบางคนก็มีขนมมาให้ด้วย แต่จะเป็นส่วนน้อย เพราะส่วนใหญ่จะพยายามทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่ ไม่ตื่นเต้นอะไรมากกับเทศกาลนี้ อยากคูลว่างนั้น ฮ่าๆ
 
เพื่อนในคลาส ESL ชาวเม็กซิกันคนหนึ่งเป็นคนชอบกินขนมมากๆ ชอบเอาขนมมาให้เราเรื่อยๆ และส่วนใหญ่จะเป็นขนมเม็กซิกัน ก็ดีนะ ได้เห็นอะไรใหม่ๆแปลกๆ เช่น อมยิ้มข้าวโพดรสเผ็ด งงมะ? มันคืออมยิ้มเหนียวๆรสข้าวโพดที่โรยผงปาปริก้าเผ็ดๆร้อนๆลงไป ซึ่งก็มีรู้ว่ามันเข้ากันได้ยังไง 55 แต่ก็แปลกๆดี หรือเจลลี่รสสัปปะรสแบบแปลกๆ ฯลฯ ก็ดีอ่ะ มีน้ำใจสุดๆ
 
 Photobucket
 
ขนมที่ได้ในวันฮัลโลวีน
 
 
 
 
 
 
 
 
เจอกันใหม่เอนทรี่หน้าจ้ะ~
 

Comment

Comment:

Tweet

ู^ 0^

ไหนเอารูปมาโชว์ดิ้

เหนบอกวาดภาพประกอบ ๕๕๕๕๕





แหม่ ๆๆๆ ชีวิต

ได้ครอบครัวดีก็โอและน้อออ
อ๋อ ตอนแรกนึกว่าครอบครัวจริงๆก็งงว่าทำไมเป็นฝรั่ง sad smile

#3 By kwangbe on 2011-01-04 16:20

ครอบครัวดี

มีความสุข

สมองปลอดโปร่งopen-mounthed smile

#2 By Art Jeeno on 2011-01-04 01:00

ได้ครอบครัวที่น่ารักก็ดีแล้วล่ะค่ะ big smile